زخشم در تن مرحب سطبر شد رگ و پی

جنابه زاده ابا مرحب از یکی ماذر

دو اسبه راند به آهنگ کین شیر خدای

شهش سه اسبه فرستاد از جهان به سقر

دلش ز کینه برافروخت همچو نوش آذر

بسان کوه دماوند زیر ابر سیاه

نهاد بر زبر ترک آهنین مغفر