نتافتی ز بلندی فره رغ هفت اخر

ز باره اش که دو صد ره بر از سپهر برین

به یک مثابه نمودی دوگاو زیر ه زبر

چنان رفیع که بر قعر ژرف خندق آن

عیان ز شیب فصیل وی آسمان کبود

چو از فرود دماوند تل خاکستر

هرآنکه ساکن آن قلعه از صغیر و کبیر