گرفته راه بر آن شرزه شیر و غافل ازین

به خشت و خاره و سرپاش و گرزه و جمدر

به پیلگوش و دژ آهنج و ناوک و زوبین

به پیلپا و یک انداز و دهره و تکمر

که کس نبندد با خاشه سیل را معبر

چو تندسیل که آید زکوهسار فرود

دمان به باره برآمد خدیو شیر شکر