که از مشاهده دیو لرزدش پیکر

بدم به گوشه تختی نشسته چون بلقیس

بسان مرغ سلیمان به تارکم افسر

که ناگهان چو یکی صرع دار آشفته

زمین باره بلرزید و باژگون شد بخت

چو زورقی متلاطم میان بحر خزر

چنانکه ماه ز سبابه تو یافت شکاف