زمین باره بلرزید و باژگون شد بخت

بسان مرغ سلیمان به تارکم افسر

که ناگهان چو یکی صرع دار آشفته

که از مشاهده دیو لرزدش پیکر

چو زورقی متلاطم میان بحر خزر

چنانکه ماه ز سبابه تو یافت شکاف

شکافت ماه جبینم ز پایه کر کر