سوی محیط گرایید بحر پهناور

رسول گفت یکی پای او کنید به چشم

که هیچ گوش سراین را نمی کند باور

چو از نورد بپرداخت شاه خیبرگیر

نبی چو ماه نو آغوش برگشود ز مهر

که تا سپهر وفا را چو جان کشد در بر

علی به صفحه کافورگشت لولوبار