چرا ز قرب من آمیختی به ماه نجوم

به مشک و غالیه آمیخت دان های درر

نبی سرودش کای آسمان عز و جلال

که هست ذات تو هستی کون را مصدر

چرا ز وصل من انگیختی ز جزغ غرر

نه روز چون که برآید نهان شود کوکب

نه مهر چون که بتابد نهان شود اختر