به حکم محکم گیهان خدای کیوان فر

که ناگه از ره پیکی رسید و مژده رساند

چه گفت گفت که ای آفریدگار هنر

چه خفته ای که ولیعهد شد سوی تبریز

چو نصرت از چه نپوییش همره موکب

چو دولت از چه نتازیش از پس لشکر

یکی بچم که ببوسی رکاب او چو قضا