چه خفته ای که ولیعهد شد سوی تبریز

درو ستاره کف الخضیب جسته مقر

که ناگه از ره پیکی رسید و مژده رساند

چه گفت گفت که ای آفریدگار هنر

به حکم محکم گیهان خدای کیوان فر

چو نصرت از چه نپوییش همره موکب

چو دولت از چه نتازیش از پس لشکر