یکی بچم که ببوسی رکاب او چو قضا

به حکم محکم گیهان خدای کیوان فر

چو نصرت از چه نپوییش همره موکب

چو دولت از چه نتازیش از پس لشکر

یکی بپو که بگیری عنان او چه قدر

مرا ز شادی این مژده هوش گوش برفت

چنان شدم که تو گویی کسم نداد خبر