گمان بری به دل نعل بر قوائم او

کدام اسب و کدام اشتر و کدام استر

به خرج باده شدت هرچه بود و هیچت نیست

به غیرکودن لنگی که نیست راهسپر

به ساحری که فولاد بسته آهنگر

به سوی مرگ نکو جاریست چون کشتی

به جای خویش همه ساکنست چون لنگر