بریده گشت حروف هجا ز یکدیگر

به رزم و بزم تو داند مگر به کار آید

که نی نروید از خاک جز که بسته کمر

حدیث تیغ تو تا بر زبان خلق گذشت

حلولی ار نه جمال تو دید پس ز چه گفت

حلول کرده خداوند در نهاد بشر

ترا و شاه جهان را مگر نصاری دید