باری ز جای جستم و بوسیدمش رکاب

ز انگشت من دمید همه شاخ نیشکر

رویش به موی دیدم و بگریستم بلی

مه چون به عقرب آید بارد همی مطر

زودش پیاده کردم و بگرفتمش ببر

وانگه که موزه سفر از پا کشیدمش

بر سیم ساق او چوگدا دوختم نظر