بر سیم ساق او چوگدا دوختم نظر

باری ز جای جستم و بوسیدمش رکاب

زودش پیاده کردم و بگرفتمش ببر

وانگه که موزه سفر از پا کشیدمش

گفتا به ساق من چکنی این قدر نگاه

گفتم بسی به سیم تو مشتاقم ای پسر

خندید و گفت کس ندهد سیم خود به مفت