گفتم بسی به سیم تو مشتاقم ای پسر

وانگه که موزه سفر از پا کشیدمش

بر سیم ساق او چوگدا دوختم نظر

گفتا به ساق من چکنی این قدر نگاه

خندید و گفت کس ندهد سیم خود به مفت

یک مشت زر بیاور و سیم مرا بخر

گفتم که زر ندارم لیکن گرت هواست