وانگه شویم دوست چو پرویز با شکر

خوبان شهر با دل من جسته اند خوی

هر روز می کنند به بنگاه من حشر

گه شعر کی ملیح سرایم به مدح این

با این کنم مطایبه از صبح تا به شب

با آن کنم ملاعبه از شام تا سحر

گفتا دریغ ازین دلک هرزه گرد تو