کاو چون گدای خانه به دوشست دربدر

با این کنم مطایبه از صبح تا به شب

با آن کنم ملاعبه از شام تا سحر

گفتا دریغ ازین دلک هرزه گرد تو

یاری چو من گزین که نماید ترا به طبع

مستغنی از محبت ترکان کاشغر

گفتم تو آفتابی و خوبان شعاع تو