حیرانم از کجا دهمت و جه خواب خور

گفت از چه رو ز بد بتری گفتمش ز شرم

نقدی به کف ندارم جز نقد جان و سر

شرم آیدم که تا کنمت خرج آب و نان

گفت این زمان تو گفتی کز صاحب اختیار

هر روز کار من شود از خوب خوب تر

مرسوم پار را مگرت مرحمت نکرد