گفت از چه رو ز بد بتری گفتمش ز شرم

حالت چگونه باشد گفتم ز بد بتر

زانسان به خشم رفت که گفتی ز مژگانش

بارد همی به پیکر من ناچخ و تبر

نقدی به کف ندارم جز نقد جان و سر

شرم آیدم که تا کنمت خرج آب و نان

حیرانم از کجا دهمت و جه خواب خور