نهاد ستند برکوهان صرصر

چو خسرو را بر آن بینی عجب نیست

که گویی آن براقست این پیمبر

و یاگویی یکی دریای زخار

شها ای لشکرت در آب و آتش

همال ماهی و جفت سمندر

فنا با تیر دلدوزت بنی عم