خیال معرفتش هرچه کرده اند هبا

که گه خلیج شود گاه رود و گاه شمر

برون ازین همه ذاتیست کز تصور آن

به فکرتند عقول و به حیرتند فکر

حدیث منزلتش هرچه گفته اند هدر

مگر به حکم ضرورت همین قدر دانیم

که ناگزیر ز فرماندهست و فرمانبر