که گونه گونه بروید ز هر درخت ثمر

ز سیر عزمش اگر آفریده گشتی مرغ

نداشتی گه پرواز هیچ حاجت پر

ز فیض رحمت و انعام گونه گونه اوست

سخای دست وی اندر سخن نگنجد هیچ

بر آن مثابه که در قطره بحر پهناور

ز دست جودش اگر سایه بر سحاب افتد