سزد که ساخته بینند تیغ و تیر و تبر

ز فرط حرص تو اندر سخا عجب نبود

که سکه کرده ز معدن همی برآید زر

به کین خصم تو درکان آهن و فولاد

مگر ز پنجه عزم تو لطمه یی خورده

که هر کرانه سراسیمه می دود صرصر

مگر ز آتش خشم تو شعله ای دیده