مگر ز آتش خشم تو شعله ای دیده

سزد که ساخته بینند تیغ و تیر و تبر

مگر ز پنجه عزم تو لطمه یی خورده

که هر کرانه سراسیمه می دود صرصر

که در دویده ز دهشت به صلب سنگ شرر

شمول فیض تو گر منقطع شود ز جهان

ز روی مهر نماند به هیچ چیز اثر