شمول فیض تو گر منقطع شود ز جهان

که هر کرانه سراسیمه می دود صرصر

مگر ز آتش خشم تو شعله ای دیده

که در دویده ز دهشت به صلب سنگ شرر

ز روی مهر نماند به هیچ چیز اثر

شفا ز مهر تو خیزد چو شادی از باده

بلا ز قهر تو زاید چو شعله از اخگر