به نفس نامیه گر هیبت تو بانگ زند

بلا ز قهر تو زاید چو شعله از اخگر

حدیث مهر تو خوانند گر به گوش جنین

ز شوق رقص کند در مشیمه مادر

ز هیچ عرصه نروید گیاه تا محشر

شکوه حزم تو در راه باد عاد کشد

ز بال پشه نمرود سد اسکندر