زانسان که زن صالحه از خانه شوهر

هم ساده سیمین بدو هم باده رنگین

هم جوز منقا بد و هم لوز مقشر

هیچ از بر من یار نرفتی به دگر جای

که طره مشکینش سرم را شده بالین

گه سینه سیمینش برم را شده بستر

بر ساق سپیدش چو فرا بردمی انگشت