نثرم چو شنیدی متحرک شدی از ذوق

لب غنچه نمودی که بزن بوسه دیگر

شعرم چو شنیدی متمایل شدی از ذوق

کاین شعر نه شعرست که قندی است مکرر

کاین نثر نه نثر است که عقدی است ز گوهر

وامسال که هم کیسه و هم کاسه تهی شد

آن از می پالوده و این از زر احمر