آن از می پالوده و این از زر احمر

نثرم چو شنیدی متحرک شدی از ذوق

کاین نثر نه نثر است که عقدی است ز گوهر

وامسال که هم کیسه و هم کاسه تهی شد

ماهم شده دمساز به ترکان سپاهی

یارم شده هم راز به رندان قلندر

هرگه که مرا بیند درکوچه و بازار