شوخی که به دیهیم شهان ننگرد ازکبر

آرایش شاهانی و آسایش لشکر

بی یاد تو زاهد نکند روی به محراب

بی مهر تو واعظ ننهد پای به منبر

پیش تو سجده آرد و بر خاک نهد سر

ای سیم تو خیزی زدل سنگ و هم از تو

هر سنگدلی سیمبری گشته مسخر