پیش تو سجده آرد و بر خاک نهد سر

بی یاد تو زاهد نکند روی به محراب

بی مهر تو واعظ ننهد پای به منبر

شوخی که به دیهیم شهان ننگرد ازکبر

ای سیم تو خیزی زدل سنگ و هم از تو

هر سنگدلی سیمبری گشته مسخر

ای سیم چو جان سخت عزیزی تو به هرجای