ور بدهند آیتی ز حزم تو بر باد

پیر برون آید از مشیمه مادر

گر بنگارند نام عزم تو بر کوه

کوه زند طعنه از شتاب به صرصر

بادکند سخره از درنگ به اغبر

طبع روان تو زنده رود صفاهان

زنده از آن بوستان طبع سخنور