اگرچه شب ظلماتست واندرین ظلمت

چنان نماید کان احولست و این اعور

ایا غلام درین نیمه شب به فصل چنین

مرا به جان تو از وصل باده نیست گذر

طمع ببرد از آب حیات اسکندر

مراکه همت خضرست و چون تو خضر رهی

بکوشم از دل و جان تا بنوشم آب خضر