ایا غلامک چالاک طبع زیرک خوی

ز شوق آنکه به ترکیب جام اوست قمر

از آن شراب که بربوده خوشه خوشه رز

به یاد شوکت او آب شوشه شوشه زر

یکی بیفکن درکار میفرو ش نظر

به رهن اگر ز تو آن مرده ریگ نستاند

پی بهانه درافتد میان بوک و مگر