یکی بیفکن درکار میفرو ش نظر

از آن شراب که بربوده خوشه خوشه رز

به یاد شوکت او آب شوشه شوشه زر

ایا غلامک چالاک طبع زیرک خوی

به رهن اگر ز تو آن مرده ریگ نستاند

پی بهانه درافتد میان بوک و مگر

ز من سلام رسانش پس از سلام بگو