نگون و والا چون نور مهر در فرغر

خموش و گویا چون نور ماه در طلعت

قبح و زیبا چون دود عود در مجمر

دراز و کوته چون عکس سرو در دیده

درشت و نرم چو خوی الوف در زندان

جمیل و زشت چو روی عفیف در زیور

چون نقش دریا در سینه جامد و خامد