پدید نوک پرند آورش زکوهه پیل

برد نماز که این مهترست و من کهتر

خلل نیابد ملکش ز حاسدان آری

عروس دنیا بکر است با همه شوهر

چنانکه اختر سوزان ز تل خاکستر

ایا به مهر تو طوبی دمیده از سجین

ایا به قهر تو ز قوم رسته ازکوثر