نه شدیار خواهد نه تیمار دهقان

چو خورشید رخشان به برج دو پیکر

چه نستوده مر دستی ای باغ پیرا

چه آشفته مغزستی ای کیمیاگر

نه فرار باید نه گوگرد احمر

از آن می که چون برگ گل هست حمرا

از آن می که چون رنگ زر هست اصفر