از آن می که چون برگ گل هست حمرا

چه آشفته مغزستی ای کیمیاگر

نه شدیار خواهد نه تیمار دهقان

نه فرار باید نه گوگرد احمر

از آن می که چون رنگ زر هست اصفر

به گل پاش تا گل شود منبت گل

به مس ریز تا مس شود شوشه زر