تا شام دگر برنتوان خاست ز بستر

بیش از دو سه ساغر نتوان خوردکه تا صبح

بویش رود ازکام و خمارش رود از سر

یا خورد بدانگونه ببایدکه ز مستی

تا خلق نگویند که می خورده فلانی

آری چه خبر کس را از راز مستر

من مذهبم اینست ولی وجه میم نیست