تا خلق نگویند که می خورده فلانی

بویش رود ازکام و خمارش رود از سر

یا خورد بدانگونه ببایدکه ز مستی

تا شام دگر برنتوان خاست ز بستر

آری چه خبر کس را از راز مستر

من مذهبم اینست ولی وجه میم نیست

وین کار نیاید بجز از مرد توانگر