زمرد شودش شاخ و زبرجد بودش بر

هر باز که بر ساعد جود تو نشیند

زرین شودش چنگل و سیمین شودش بر

هر نخل که در مغرن فضل تو نشانند

قاآنی تا چندکنی هرزه درایی

هشدار که آزرده شود شاه هنرور

بس کن به دعاکوش و بگو تاکه جهانست