خاکش از تف هوا آب شود سرتاسر

نور خورشید چو بر روی زمین می افتاد

برنمی خاست ز گرما که رود جای دگر

ربع مسکون سر آن داشت که دریاگردد

سایه ازگرما زآنسان به زمین می غلطید

که سیه ماری سرکوفته بر راهگذر

گلرخان دیدم امسال درین ماه صیام