مر عرض را نبود هیچ بقا بی جوهر

گ ر تواش نظم نبخشی به چه کار آید ملک

قیمت رشته چه باشد چو نداردگوهر

جود را بی کف راد تو محالست وجود

ملت از سعی تو شد زنده چو سام از موسی

دولت از نظم تو شد تازه چو گلبن ز مطر

ملک ایران به تو نازان چو سپهر از خورشید