چون سکندر که دویدی ز پی چشمه خضر

مور در مهلکت افتد چو برون آرد پر

اگر این بخت که داری تو سکندر می داشت

اندران وقت که می کرد به ظلمات گذر

چشمه خضر دویدی ز پی اسکندر

سرفرازان جهان گر همه همدست شوند

قدر یک ناخن پای تو ندارند هنر