سگ گزیده چه کند گر نکند زاب حذر

بفسرد طبع من ار چون تو نبیند ممدوح

خون خورد باکره گر فحل نیابد شوهر

آب دارد سخنم گو نپسندد جاهل

تا ازبن کوره فیروزه که نامش فلک است

مهر هر روز برآید چو یکی بوته زر

هرکرا بوته دل از زر مهر تو تهیست