تا ازبن کوره فیروزه که نامش فلک است

خون خورد باکره گر فحل نیابد شوهر

آب دارد سخنم گو نپسندد جاهل

سگ گزیده چه کند گر نکند زاب حذر

مهر هر روز برآید چو یکی بوته زر

هرکرا بوته دل از زر مهر تو تهیست

باد چون کوره اش از کین تو دل پر آذر