چانه اش چون خایه غرخاصه هنگام فشار

وز قفای او عجوزی دیو-خوی و زشت- روی

کز بنی الجان مانده در دوران آدم یادگار

بینیش چون خرزه خر خاصه هنگام نعوظ

موی او باریک و چرکین همچو تار عنکبوت

روی او تاریک و پرچین همچو چرم سوسمار

چانه و بینیش گویی فربهی دزدیده اند