آواز مرحباست که خیزد ز هر دیار

زیراکه هرچه بود نهان در دو حرف کن

هم بر سه حرف نام تو جستست انحصار

زان ضربتی که بر سر مرحب زدی هنوز

دادی رواج شرع نبی را ز قتل عمرو

کاو را ز پا فکندی و دین گشت پایدار

بعد از نبی رسید خلافت به چار تن