کاو را ز پا فکندی و دین گشت پایدار

زان ضربتی که بر سر مرحب زدی هنوز

آواز مرحباست که خیزد ز هر دیار

دادی رواج شرع نبی را ز قتل عمرو

بعد از نبی رسید خلافت به چار تن

بودی تو یک خلیفه برحق از آن چهار

متصود میوه ایست که آخر دهد درخت